بنام خدا بعد از انتشار اولین متن در وبلاگم، امروز مدام آمار بازدیدکنندگان را رصد میکردم، حتی منتظر خواندن نظراتی از این قبیل بودم..که تازه وارد عزیز این چرندیات چیست که نوشته ای و یا اینکه عجب قلم رسایی دارید! شاید بتوانید با ما همکاری کنید..اصولا یا صفرم یا یک. اصلا به حالت بینابینی فکر نمیکنم. بهادامه مطلب

شیر هم که باشی، روزگار انگار پیرت میکند ..اینقدر در بچه داری با حوصله بودم که گاهی برای اطرافیانم عجیب مینمودم. به قدری سعه صدر به خرج میدادم که گاهی مادران اطرافم از رفتار خودشان که در گذشته با بچه هایشان داشته اند پشیمان میشدند. .. حالا چند هفته ای است که ناگهان عصبی و بی حوصله شده ام..ناگهان یک ادامه مطلب

بنام خدا وقتی بود، تقریبا هیچکس را نداشت.مثلا ما فکر میکردیم خیلی هوایش را داریم و همه بارش را به دوش میکشیم. مثلا وقتی هر ماه یکبار یادش میکردم و سری به خانه فراموش شده اش میزدم و برایش غذایی میبردم یا میوه ای یا پفک، خیلی به خودم میبالیدم و فکر میکردم عجب آدم نوع دوستی هستم. حالا با رفتنش فهمیدم که چقدر بی توقع بوده و چقدر تنها زندگی کرد و چه تنها رفت! حتی مرگش هم غریبانه و مظلوم اتفاق افتاد. جایش خیلی خالی است .وقتی از چهارراه رد میشوم به پله خالی بانک نگاه میکنم و جای خالیش را میبینم..مینشست لب پله بانک گاهی، و رفت و آمد و جوش و خروش مردم را تماشا میکرد.ادامه مطلب